Het Holland Doc dilemma

Hoe weet je nou welke stappen je moet zetten na het maken van een documentaire? Myrthel en ik wisten het niet. Maar kort nadat we de prijs op het CampusDoc filmfestival hadden gewonnen kregen we een mailtje van Holland Doc 24. Iemand had de documentaire gezien op het CampusDoc Filmfestival en wilden hem graag  uitzenden op Holland Doc 24 onder de rubriek Makers van Morgen. Fantastisch! We hadden er nog niets voor hoeven doen of iemand wilde onze documentaire al uitzenden.

Enthousiast vertelden we het nieuws tegen onze docenten en raadgevers. Met name een editor uit het veld, die ons onnoemelijk veel had geholpen tijdens de post-productie, wilden we graag spreken. En toen sloeg de twijfel toe. Hij raadde het ons ten zeerste af om onze film nu al te laten uitzenden op Holland Doc. Hij zei namelijk dat we veel beter konden zorgen dat onze film werd vertoond op festivals, daar kijken veel meer professionals. Maar als de film nu al werd uitgezonden waren we de exclusiviteit kwijt. Een reden voor de festivals onze film niet meer te programmeren. Daarnaast was het wrang dat Holland Doc niet kon betalen. Wij hebben er immers ontzettend veel tijd, energie en eigen geld ingestoken. Zouden we als jonge makers dan alles gratis moeten doen voor we ons plekje verdiend hadden en geld mochten verwachten?

We waren radeloos. Hadden we ons dan inderdaad verloren in ons enthousiasme. Misschien moesten we hier inderdaad veel strategischer over nadenken. Eerst de film een jaar lang op zoveel mogelijk festivals vertonen en dan terug naar Holland Doc 24. Topplan leek ons. Eén probleem, we hadden in ons enthousiasme natuurlijk al toegezegd dat ze de film mochten uitzenden. Als we nu nog zouden afzeggen zou dat onze naam niet ten goede komen en zouden ze ook zeker niet onze film over een jaar toch gaan uitzenden. Nouja dachten we, laten we doen wat het beste voor onze carrière is en ze afzeggen.

We konden wel door de grond zakken van schaamte, zo op het laatste moment weer afzeggen. Vol verbazing hoorde Holland Doc ons verhaal aan. Ze snapte er niks van, een ander duo uit het CampusDoc traject had hun film ook al terug getrokken. Hoe kwamen we er toch bij dat festivals ons niet meer zouden selecteren als we waren uitgezonden. Ja het IDFA misschien maar daar waren we toch niet goed genoeg voor. Het bood ons juist kansen, ze zouden zorgen voor extra promo voor onze film en een interview met ons online plaatsen. Maarja sloten ze af als wij het niet wilden konden ze daar niks aan doen, wij bezaten de rechten voor de film.

We hingen de telefoon op. Hadden we nu juist een slimme zet gedaan of de allerdomste? Ik wist het niet meer. Uitgezonden zijn op Holland Doc is retegoed voor je CV, naast dat het fantastisch leuk en een eer is. Moesten we onze opties open houden en wachten tot er misschien wel een betalende zender of omroep kwam? Of moesten we deze kans niet laten schieten?

Uiteindelijk hebben Myrthel en ik na wikken en wegen besloten om weer op te bellen en te vertellen dat we het toch heel graag wilden doen. Beter gokken op de kansen die je al krijgt dan de kansen die nog moeten komen. En nadat ik had uitgezocht naar welke festivals we de film gingen opsturen bleek ook dat de meesten de eis van een wereldpremière niet hanteerden. Toen de film werd uitgezonden maakte ik trots een screenshotje, en ook het interview was ontzettend leuk.

Zo trots! Foto: Archief

Zo trots! Foto: Archief

Wat nou het meest strategische is weet ik nog steeds niet, maar het deed me wel voor het eerst beseffen dat het  niet zo straight forward is als het lijkt. Maar hoe dan ook, ik sta met mijn naam op Holland Doc!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s